Henry Tiphagne: Fight for a culture of human rights

F fêÀ£À ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À ¸ÀA¸ÀÌøwUÁV

ºÉ¤æ n¥sÉÊ£ï CªÀgÀ §zÀÄPÀÄ §UÉÎ MAzÀÄ n¥ÀàtÂ

¦. ¦. ¨Á§ÄgÁeï

ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À gÀPÀëuÉUÁV ¸ÀvÀvÀ ºÉÆÃgÁl £ÀqɸÀÄwÛgÀĪÀ ¨sÁgÀwÃAiÀÄgÀ ¥ÀnÖAiÀÄ°è vÀ«Ä¼ÀÄ£Ár£À ªÀÄzÀÄgÉÊAiÀÄ ºÉ¤æ n¥sÉÊ£ï CªÀgÀ ºÉ¸ÀgÀÄ ªÀÄÄAZÀÆtÂAiÀÄ°èzÉ. ‘¦Ã¥À¯ïì ªÁZï’ J£ÀÄߪÀ ¸ÀéAiÀÄA¸ÉêÁ ¸ÀA¸ÉÜAiÀÄ ¸ÀA¸ÁÜ¥ÀPÀgÁzÀ 60gÀ ºÀgÉAiÀÄzÀ ºÉ¤æ CªÀgÀÄ PÀ¼ÉzÀ £Á¯ÉÌöÊzÀÄ zÀ±ÀPÀUÀ½AzÀ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ½UÁV £ÀqɸÀÄwÛgÀĪÀ ºÉÆÃgÁlPÉÌ FUÀ CAvÁgÁ¶ÖçÃAiÀÄ ªÀÄlÖzÀ ¥Àæw¶×vÀ CAVÃPÁgÀ ®©ü¹zÉ.   

ªÀiÁ£ÀªÀ ºÀPÀÄÌUÀ½UÁV eÁUÀwPÀ ªÀÄlÖzÀ°è ºÉÆÃgÁl £ÀqɸÀÄwÛgÀĪÀ DA£É¹Ö EAlgï£Áå±À£À¯ï ¸ÀA¸ÉÜAiÀÄÄ PÉÆqÀªÀiÁqÀÄwÛgÀĪÀ ¥Àæw¶×vÀ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À ¥Àæ±À¹ÛUÉ F ªÀµÀð ºÉ¤æ n¥sÉÊ£ï DAiÉÄÌAiÀiÁVzÁÝgÉ. F ¥Àæ±À¹Û ¹éÃPÀj¸ÀĪÀ ¥ÀæxÀªÀÄ ¨sÁgÀwÃAiÀÄ JA§ ºÉUÀνPÉ CªÀgÀzÀÄÝ. ¸ÀAPÀµÀÖzÀ ¹ÜwAiÀÄ°è ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À ¥Àæw¥ÁzÀ£ÉUÁV zÀÄrAiÀÄÄwÛgÀĪÀ ªÀåQÛUÀ¼ÀÄ CxÀªÁ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ½UÉ F ¥Àæ±À¹ÛAiÀÄÄ «ÄøÀ°qÀ¯ÁVzÉ. ¥Àæ±À¹ÛAiÀÄÄ 10,000 AiÀÄÆgÉÆÃUÀ¼ÀÄ (¸ÀĪÀiÁgÀÄ 7 ®PÀë gÀÆ¥Á¬ÄUÀ¼ÀÄ) ªÀÄvÀÄÛ ¥Àæ±À¹Û¥sÀ®PÀªÀ£ÀÄß M¼ÀUÉÆArzÉ. K¦æ¯ï 25gÀAzÀÄ §°ð£ï£À ªÀiÁQìA UÉÆÃQð xÀAiÉÄÃlgï£À°è £ÀqÉAiÀÄĪÀ PÁAiÀÄðPÀæªÀÄzÀ°è CªÀgÀÄ ¥Àæ±À¹Û ¹éÃPÀj¸À°zÁÝgÉ.

ªÀÄÆ®vÀB ªÀQîgÁzÀ ºÉ¤æ CªÀgÀÄ £ÉÆAzÀªÀgÀÄ, avÀæ»A¸ÉUÉ M¼ÀUÁzÀªÀgÀÄ, ²PÉëUÉƼÀUÁzÀ ¤gÀ¥ÀgÁ¢üUÀ¼ÀÄ ªÀÄÄAvÁzÀªÀgÀ ¥ÀgÀ ¢lÖ ¤®ÄªÀÅ vÁ½zÀ ªÀåQÛ. ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À §UÉÎ C¥ÁgÀ CjªÀÅ ºÉÆA¢zÀ ºÉ¤æ CªÀgÀÄ gÁ¶ÖçÃAiÀÄ- CAvÁgÁ¶ÖçÃAiÀÄ ªÀÄlÖzÀ°è ¸Á«gÁgÀÄ ¨sÁµÀtUÀ¼ÀÄ ªÀÄvÀÄÛ vÀgÀ¨ÉÃwUÀ¼À£ÀÄß £ÀqɹPÉÆnÖzÁÝgÉ ªÀÄvÀÄÛ D ªÀÄÆ®PÀ «±ÀézɯÉèqÉ ®PÁëAvÀgÀ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌ PÁAiÀÄðPÀvÀðgÀ£ÀÄß ºÀÄlÄÖºÁQzÁÝgÉ. 

ºÉ¤æ CªÀgÀÄ «zÁåyð fêÀ£À¢AzÀ®Æ ªÀiÁ£ÀªÀ ºÀPÀÄÌUÀ¼À PÉëÃvÀæzÀ°è ¤¨sÀðAiÀĪÁV ¸ÀvÀvÀ ºÉÆÃgÁl £ÀqɸÀÄvÁÛ §AzÀªÀgÀÄ. CªÀgÀ ¸ÀA¸ÉÜ ‘¦Ã¥À¯ïì ªÁZï’ PÀÆqÁ vÁgÀvÀªÀÄå ªÀÄvÀÄÛ avÀæ»A¸É «gÀÄzÀÞ £ÀqɹzÀ ºÉÆÃgÁlUÀ¼ÀÄ C¢éwÃAiÀÄ JA§ÄzÀÄ DA£É¹Ö EAlgï£Áå±À£À¯ï-dªÀÄð¤AiÀÄ ¤zÉÃð±ÀQ ¸É°ä£ï PÁ°¸ÁÌ£ï CªÀgÀ £ÀÄrUÀ¼ÀÄ. ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À G¸ÀÄÛªÁj, PÁ£ÀƤ£À «±ÉèõÀuÉ ªÀÄvÀÄÛ «ªÀıÉð, ZÀ¼ÀĪÀ½, £ÉÆAzÀªÀgÀ ¥ÀÄ£ÀªÀð¸Àw, ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À ²PÀët, CzsÀåAiÀÄ£À ªÀÄvÀÄÛ vÀgÀ¨ÉÃw, ¤gÀ¥ÀgÁ¢üUÀ¼À ¥ÀgÀ ªÀPÁ®vÀÄÛ ªÀÄvÀÄÛ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ¼À MPÀÆÌl gÀZÀ£ÉAiÀÄ°è ‘¦Ã¥À¯ïì ªÁZï’ vÉÆqÀV¹PÉÆArzÉ.

“ªÀiÁ£ÀªÀ ºÀPÀÄÌUÀ½UÁV ºÉÆÃgÁqÀĪÀ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è ºÉ¤æ CªÀgÀÄ C£ÉÃPÀ ¨Áj C¢üPÁjUÀ¼À QgÀÄPÀļÀ ªÀÄvÀÄÛ »A¸ÉUÉ M¼ÀUÁVzÁÝgÉ. EzÉà ¸ÀªÁ®Ä JzÀÄj¸ÀÄwÛgÀĪÀ E¤ßvÀgÉ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ¼ÀÄ ªÀÄvÀÄÛ ªÀåQÛUÀ¼ÀÆ ¨sÁgÀvÀzÀ°èzÁÝgÉ. ¨sÁgÀvÀzÀ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À ZÀ¼ÀĪÀ½UÉ ¨ÉA§® ¸ÀÆZÀPÀªÁV F ¥Àæ±À¹ÛAiÀÄ£ÀÄß ¤ÃqÀ¯ÁUÀÄvÀÛzÉ” JAzÀÄ ¸À°¸ÁÌ£ï ºÉüÀÄvÁÛgÉ.

¦Ã¥À¯ïì ªÁZï£À PÁAiÀÄð¤ªÁðºÀPÀ ¤zÉÃð±ÀPÀgÁVgÀĪÀ ºÉ¤æ CªÀgÀÄ ¥Àæ¸ÀÄÛvÀ ¨ÁAUïPÉÆÃPï£À°ègÀĪÀ ¥sÉÆÃgÀA KµÁåzÀ CzsÀåPÀë, d¤ÃªÁzÀ°ègÀĪÀ avÀæ»A¸É «gÀÄzÀÞzÀ eÁUÀwPÀ ¸ÀAWÀl£ÉAiÀÄ PÁAiÀÄð¤ªÁðºÀPÀ ¸À«Äw ¸ÀzÀ¸Àå,   CAvÁgÁ¶ÖçÃAiÀÄ zÀ°vï ¸Á°qÁjn £ÉmïªÀPïð£À vÀdÕgÀ ¸À«Äw ¸ÀzÀ¸Àå, ºÀÆåªÀÄ£ï gÉÊmïì r¥sÀAqÀgïì C®mïð-EArAiÀiÁzÀ gÁ¶ÖçÃAiÀÄ PÁAiÀÄðzÀ²ð ªÀÄvÀÄÛ ¨sÁgÀvÀzÀ°è ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ½UÁV PÁAiÀÄð¤ªÀð»¸ÀÄwÛgÀĪÀ ¸ÀéAiÀÄA¸ÉêÁ ¸ÀA¸ÉÜUÀ¼ÀÄ ªÀÄvÀÄÛ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ¼À gÁ¶ÖçÃAiÀÄ MPÀÆÌlzÀ UËgÀªÀ PÁAiÀÄðzÀ²ðAiÀiÁV ¸ÉÃªÉ ¸À°è¸ÀÄwÛzÁÝgÉ. gÁ¶ÖçÃAiÀÄ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À DAiÉÆÃUÀzÀ PÉÆÃgï ¸À«Äw ¸ÀzÀ¸Àå ªÀÄvÀÄÛ gÁ¶ÖçÃAiÀÄ ªÀÄPÀ̼À ºÀPÀÄÌUÀ¼À gÀPÀëuÁ DAiÉÆÃUÀzÀ «±ÉõÀ ¥Àæw¤¢üAiÀiÁVAiÀÄÆ ¸ÉÃªÉ ¸À°è¹zÁÝgÉ.

1938jAzÀ 1999gÀ ªÀgÉUÉ ªÀÄzÀÄgÉÊ£À°èzÀÝ ¥sÉæAZï ªÀÄ»¼É EªÉmï n¥sÉÊ£ï CªÀgÀÄ zÀvÀÄÛ ¥ÀqÉzÀ 6 ªÀÄPÀ̼À ¥ÉÊQ ºÉ¤æAiÀÄÆ M§âgÀÄ. ºÁUÉAiÉÄÃ, n¥sÉÊ£ï J£ÀÄߪÀ ¥sÉæAZï ªÀÄ£ÉvÀ£À ºÉ¤æ CªÀgÀ ºÉ¸ÀjUÉ ¸ÉÃ¥ÀðqÉAiÀiÁ¬ÄvÀÄ. PÁ£ÀÆ£ÀÄ ¥ÀzÀ« ªÀÄvÀÄÛ ¸ÀªÀiÁd±Á¸ÀÛçzÀ°è ¸ÁßvÀPÉÆÃvÀÛgÀ ¥ÀzÀ« ¥ÀqÉzÀ ºÉ¤æ CªÀgÀÄ 1982jAzÀ 2000zÀ ªÀgÉUÉ ªÀÄzÀÄgÉÊ £ÁåAiÀiÁ®AiÀÄzÀ°è ªÀQîgÁV ¸ÀQæAiÀÄgÁVzÀÝgÀÄ. 1980gÀ°è wgÀÄaAiÀÄ ¸ÀªÀiÁd¸ÉêÀQ ¹AyAiÀiÁ CªÀgÀ£ÀÄß fêÀ£À¸ÀAUÁwAiÀiÁV ¹éÃPÀj¹zÀgÀÄ. EªÀjUÉ E§âgÀÄ ºÉtÄÚªÀÄPÀ̼ÀÄ. CªÀgÀ ¥ÉÊQ M¨ÁâPÉ zÀvÀÄÛ¥ÀÄwæAiÀiÁVzÁݼÉ. »jAiÀÄ ªÀÄUÀ¼ÀÄ ¸ÀªÀiÁd¸ÉêÉAiÀÄ°è ¸ÀºÁAiÀÄPÀ ¥ÁæzsÁå¥ÀQAiÀiÁVzÀÝgÉ QjAiÀÄ ªÀÄUÀ¼ÀÄ zɺÀ°AiÀÄ°è ¹J£ïJ£ï-L©J£ï ¸ÀÄ¢ÞªÁ»¤AiÀÄ°è PÁAiÀÄð¤ªÀð»¸ÀÄwÛzÁݼÉ.

«zÁåyð fêÀ£ÀzÀ¯Éèà ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ½UÉ ¸ÀA§A¢ü¹zÀAvÉ ºÉÆÃgÁl ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝ ºÉ¤æ CªÀgÀÄ 1979gÀ°èAiÉÄà ¦Ã¥À¯ïì AiÀÄƤAiÀÄ£ï ¥sÁgï ¹«¯ï °§nÃð¸ï (¦AiÀÄĹJ¯ï)£À ªÀÄzÀÄgÉÊ f¯Áè PÁAiÀÄðzÀ²ðAiÀiÁVzÀÝgÀÄ. £ÀAvÀgÀ gÁdå PÁAiÀÄðzÀ²ð ªÀÄvÀÄÛ gÁ¶ÖçÃAiÀÄ ¸À«Äw ¸ÀzÀ¸ÀågÀÆ DzÀgÀÄ. 1995gÀ°è ‘¦Ã¥À¯ïì ªÁZï’ ¥ÁægÀA©ü¹zÀgÀÄ.

2000zÀ PÉÆ£ÉAiÀÄ°è ¦Ã¥À¯ïì ªÁZï£À ZÀlĪÀnPÉUÀ¼ÀÄ ºÉÆgÀgÁdåUÀ½UÉ «¸ÀÛj¹zÀgÀÄ. ¸ÀA¸ÉÜ ¥ÁægÀA©ü¹zÀ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À ²PÀët PÁAiÀÄðPÀæªÀĪÀÅ 18 gÁdåUÀ½UÉ ªÀÄvÀÄÛ avÀæ»A¸É vÀqÉ PÁAiÀÄðPÀæªÀÄ 4 gÁdåUÀ½UÉ PÉÆAqÉÆAiÀÄÄåªÀ°è AiÀıÀ¹éAiÀiÁzÀgÀÄ. ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À ²PÀët PÁAiÀÄðPÀæªÀĪÀÅ PÀ£ÁðlPÀªÀÇ ¸ÉÃjzÀAvÉ ¨sÁgÀvÀzÀ 18 gÁdåUÀ¼À°è£À LzÀÄ ®PÀëzÀµÀÄÖ ªÀÄPÀ̼À£ÀÄß vÀ®Ä¥ÀÄwÛzÉ.

«zÉñÀ zÉÃtÂUÉ ¤AiÀÄAvÀæt PÁAiÉÄÝ (J¥sï¹DgïJ) CrAiÀÄ°è ¸ÀA¸ÉÜUÉ ®©ü¹zÀ ¥ÀgÀªÁ£ÀV 2012gÀ°è PÉÃAzÀæ ¸ÀPÁðgÀ gÀzÀÄÝ ªÀiÁrzÀ ªÉÄÃ¯É ‘¦Ã¥À¯ïì ªÁa’£À ZÀlĪÀnPÉUÀ½UÉ ¥ÉlÄÖ ©vÀÄÛ. gÁ¶ÖçÃAiÀÄ ªÀiÁ£ÀªÀ ºÀPÀÄÌUÀ¼À DAiÉÆÃUÀzÀ PÁAiÀÄðªÉÊRj PÀÄjvÀÄ ¦Ã¥À¯ïì ªÁZï £ÀqɹzÀ «ªÀıÁðvÀäPÀ CzsÀåAiÀÄ£À ªÀgÀ¢AiÉÄà ¥ÀgÀªÁ£ÀV gÀzÀÝwUÉ PÁgÀt. DzÀgÉ, PÀÄqÀAPÀļÀA CtĸÁܪÀgÀ «gÉÆâü ZÀ¼ÀĪÀ½UÉ ¸ÀA¸ÉÜ ¨ÉA§® ¤ÃrvÀÄÛ J£ÀÄߪÀÅzÉà ¸ÀPÁðgÀ §»gÀAUÀ¥Àr¹zÀ PÁgÀt.

«ÃgÀ¥Àà£ï «gÀÄzÀÞ PÁAiÀiÁðZÀgÀuÉ £ÀqɹzÀ «±ÉõÀ ¥Éưøï vÀAqÀ (J¸ïnJ¥sï)zÀ avÀæ»A¸ÉUÉ UÀÄjAiÀiÁzÀ §ÄqÀPÀlÄÖ ªÀÄ»¼ÉAiÀÄgÀÆ ¸ÉÃjzÀAvÉ C£ÉÃPÀjUÉ ‘¦Ã¥À¯ïì ªÁZï’ ¸ÀA¸ÉÜ ¥ÀÄ£ÀªÀð¸Àw PÀ°à¹zÉ. vÀ«Ä¼ÀÄ£ÁqÀÄ-PÀ£ÁðlPÀ UÀrAiÀÄ°ègÀĪÀ PÉƼÀvÀÆÛj£À°è ¸ÀA¸ÉÜ ¸Áܦ¹zÀ ¥ÀÄ£ÀªÀð¸Àw PÉÃAzÀæzÀ°è J¸ïnJ¥sï ¸ÀAvÀæ¸ÀÛgÀÄ E£ÀÆß EzÁÝgÉ. ¸ÀAvÀæ¸ÀÛjUÁV ¸ÀPÁðgÀ¢AzÀ 2.5 PÉÆÃn gÀÆ¥Á¬ÄUÀ¼ÀÄ ¥ÀqÉzÀÄPÉƼÀî®Ä ºÉ¤æ CªÀgÀÄ £ÀqɹzÀ ºÉÆÃgÁl C¶ÖµÀÖ®è.

UÀ®Äè²PÉë «gÀÄzÀÞzÀ ºÉ¤æ CªÀgÀ ºÉÆÃgÁlPÉÌ ªÀÄÆgÀÄ zÀ±ÀPÀUÀ¼À EwºÁ¸À«zÉ. ¨sÁgÀvÀzÀ°è£À zÀAqÀ¸ÀA»vɬÄAzÀ UÀ®Äè²PÉë vÉUÉzÀĺÁPÀ¨ÉÃPÉ£ÀÄߪÀÅzÀÄ CªÀgÀ ªÁzÀ. «ÃgÀ¥Àà£ï ¸ÀºÁAiÀÄPÀgÉ£ÀÄߪÀ PÁgÀtPÉÌ UÀ®Äè²PÉëUÉƼÀUÁzÀ «ÄøÉPÁgÀ ªÀiÁzÀAiÀÄå, vÀÄ¥ÁàQ ¹zÀÞ£ï, ©®ªÉÃzÀæ£ï ªÀÄvÀÄÛ eÁÕ£À¥ÀæPÁ±ï CªÀgÀ ¥ÀgÀªÁV ¸À°è¹zÀ CfðAiÀÄ£ÀÄß ¥ÀÄgÀ¸ÀÌj¹zÀ ¸ÀªÉÇÃZÀÒ £ÁåAiÀiÁ®AiÀĪÀÅ CªÀgÀ UÀ®Äè²PÉëAiÀÄ£ÀÄß fêÁªÀ¢ü ²PÉëAiÀiÁV ¥ÀjªÀwð¹zÀÄÝ UÀ®Äè²PÉëAiÀÄ «gÀÄzÀÞzÀ ºÉÆÃgÁlPÉÌ ¸ÀÆàwðAiÀiÁVzÉ. UÀ°è¤AzÀ ºÉÆgÀ§AzÀ F £Á®ÄÌ ªÀÄA¢ FUÀ ªÉÄʸÀÆgÀÄ PÁgÁUÀȺÀzÀ°è ©qÀÄUÀqÉAiÀÄ PÀ£À¸ÀÄ ºÉÆwÛPÉÆAqÀÄ ²PÉë C£ÀĨsÀ«¸ÀÄwÛzÁÝgÉ.  

zÉñÀzÀ°è £ÀqÉAiÀÄĪÀ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À G®èAWÀ£ÉUÀ¼À §UÉÎ «±Àé¸ÀA¸ÉÜAiÀÄ°è SÁ¸ÀVà ªÀgÀ¢UÀ¼ÀÄ ªÀÄAr¸À®Ä CªÀPÁ±À«zÉ. EzÀÄ ¸ÀPÁðgÀUÀ½UÉ ªÀÄÄdÄUÀgÀ GAlĪÀiÁqÀĪÀÅzÀ®èzÉ, PÀÆqÀ¯Éà ¸ÀÆPÀÛPÀæªÀÄ ªÀ»¸À®Ä ¸ÀPÁðgÀUÀ¼À ªÉÄÃ¯É MvÀÛqÀ ºÉÃgÀ®Ä GvÀÛªÀÄ ªÉâPÉAiÀiÁUÀÄvÀÛzÉ. EzÀ£ÀÄß w½zÀÄPÉÆAqÀ ºÉ¤æ CªÀgÀÄ vÀ£Àß ªÀPÁ®vÀÄÛUÀ¼À ªÉâPÉ «±Àé¸ÀA¸ÉÜAiÀÄ ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À ¥sÉÆÃgÀAUÉ §zÀ¯Á¬Ä¹PÉÆAqÀgÀÄ.   “ºÉÆgÀzÉñÀUÀ¼À°è, «±ÉõÀªÁV «±Àé¸ÀA¸ÉÜAiÀÄ°è £ÁªÀÅ ªÀgÀ¢ ªÀÄAr¹zÀgÉ, PÉÃAzÀæ ¸ÀPÁðgÀ CzÀ£ÀÄß ¸À»¸ÀzÀÄ. C¸ÀºÀ£ÉAiÀÄ ¥ÀgÀªÀiÁªÀ¢üAiÀÄ£ÀÄß ¸ÀPÁðgÀ ªÀåPÀÛ¥Àr¸ÀÄvÀÛzÉ. «±Àé¸ÀA¸ÉÜAiÀÄ ¸ÉPÀÆåjn Pˤì¯ï£À°è FUÀ ¸ÀzÀ¸ÀåvÀéPÁÌV ¥ÀæAiÀÄvÀߥÀqÀÄwÛgÀĪÀ »£É߯ÉAiÀÄ°è PÉÃAzÀæ ¸ÀPÁðgÀ zÉñÀzÀ §UÉÎ GvÀÛªÀÄ ‘EªÉÄÃd’£ÀÄß ¤ÃqÀ®Ä ºÀgÀ¸ÁºÀ¸À ¥ÀqÀÄwÛzÉ. ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ½UÁV ºÉÆÃgÁqÀÄwÛgÀĪÀ £ÁUÀjÃPÀ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ¼ÀÄ ªÀÄvÀÄÛ ¸ÀéAiÀÄA¸ÉêÁ ¸ÀA¸ÉÜUÀ¼ÀÄ ¸ÀPÁðgÀzÀ PÉAUÀtÂÚUÉ UÀÄjAiÀiÁVgÀĪÀ PÁ® EzÀÄ” J£ÀÄßvÁÛgÉ ºÉ¤æ n¥sÉÊ£ï. PÉÃAzÀæ ¸ÀPÁðgÀªÀÅ §qÀªÀgÀ «gÉÆâü ªÀÄvÀÄÛ fêÀªÉÊ«zsÀå «gÉÆâüAiÀiÁVzÉ J£ÀÄߪÀÅzÀÄ CªÀgÀ ªÁzÀ.   

¥Àæ±À¹ÛºÀt K£ÀÄ ªÀiÁqÀÄwÛÃj J£ÀÄߪÀ ¥Àæ±ÉßUÉ “ºÀt ¦Ã¥À¯ïì ªÁZïUÉ ¸ÉÃjzÀÄÝ. ªÀiÁ£ÀªÀºÀPÀÄÌUÀ¼À gÀPÀëuÉUÉ CzÀ£ÀÄß G¥ÀAiÉÆÃV¹PÉƼÀÄîªÉ. DzÀgÉ, £ÀªÀÄUÉ ºÀt ¸Á®zÀÄ. CzÀPÁÌV d£ÀgÀ ªÀÄÄAzÉ PÉÊ ZÁZÀĪÀ PÉ®¸À vÀ¥ÀàzÀÄ” JAzÀgÀÄ.

__________________

About an adolescent girl who was imprisoned for 14 years

Revathi is back home, 

but questions remain unanswered

By P P Baburaj

After serving 14 years in jail, Revathi is now back in her matrimonial home at Puthukad village in Erode district with her 9 month-old female baby, Mukta. But was her life imprisonment justified?

Illiterate Revathi was just 16 years old when she was arrested for the offence of murder at Bengaluru about 14 years ago. She should have got the benefit of Juvenile Justice (Care and Protection of Children) Act 2000 according to which a person below 18 years is a juvenile. She should have been before the Juvenile Justice Board for inquiry. But things did not happen as per the criminal justice administration.

Her age was stated as 18 years in the FIR and she was chargesheeted accordingly by the Bengaluru police. Orphaned and illiterate adolescent Revathi hardly knew about her rights or any other legal provisions and the consequences. After the trial, she was sentenced to life imprisonment by the Bengaluru Metropolitan Court. There was no competent counsel to defend on her behalf.

Born in a village in Erode district of Tamil Nadu, Revathi could not continue her education in the primary school after her parents passed away. Seeing the 9-year old girl without anyone to take care of, a distant relative took her to Chennai to place her in a house as domestic help. However, after 5 years, she had to move from there to work in another house at Bengaluru. Revathi never expected a somersault in her life during the work in the garden city.

On a fine day after two years, a team arrived from Mumbai to Revathi’s employer’s house to strike a sexual trafficking deal. Overhearing their plan, Revathi made an attempt to flee from the house, but failed. When she resisted to cooperate, a woman, one of the traffickers assaulted her with a knife. Perturbed by this, Revathi grabbed the knife and stabbed the woman back which led to her death. Revathi did not hide anything and admitted all facts in the court.

Thus she was slapped with life imprisonment in Parappana Agrahara jail when she was just an adolescent. The youngest prisoner in the women’s cell!

Sankalpa, a repertoire initiated by Rangayana’s artiste Hulugappa Kattimani, was a platform for all prisoners including Revathi to vent their feelings. Much water flew under the bridge. Revathi picked up good Kannada, Hindi and Telugu. She acted in various plays in lead role including Bhishma Sahni’s ‘Madhavi’ and D S Chouale’s ‘Kasthurba’. During the theatre performances, she met another young actor Anburaj from Mysore jail. Both realised that they hailed from the same district and moreover, they are distant relatives. Soon, they got married when they were out on parole. Later, on Anburaj’s request, the jail department transferred her to Mysore jail. In the meantime, she finished a certificate course in Women Empowerment from Centre for Women’s Studies, University of Mysore, and other than courses in fashion designing and beauty parlour. Cute Muktha was born in jail 9 months ago.

I met her only two years ago in Mysore jail and realised that she was a juvenile when the offence was committed. She should have been detained in a Special Home under Juvenile Justice System for a maximum period of three years for her offence. But on contrary, she had already undergone 12 years of imprisonment.

Soon, we managed to collect her age certificate from her school in Erode district and confirmed her age as 16 years and 4 months at the time of offence committed. We filed a writ petition in Karnataka High Court through human rights activist lawyer Clifton Rozario for her release as she was a juvenile at the time of commission of the offence. However, we did not get a favourable order from the High Court division bench. Consequently, Revathi had to continue in the jail. Her husband Anburaj has been serving jail for the past 18 years. 

An appeal in the Supreme Court was definitely possible. However, Anburaj had an expectation that Revathi would be released on good conduct either on Independence Day or Republic Day. An appeal pending in the Supreme Court would mar the process of her release. Taking it into account, we gave up the idea of approaching the Supreme Court.

Now certain questions are really haunting us as far as Revathi’s life is concerned. The Juvenile Justice law is very clear that no person below 18 years shall be tried in adult court and sent to jail. The juvenile can raise his juvenility at any point of time, even after the sentence. In spite of these provisions, why Revathi was punished with 14 long years? Who will pay the cost of her lost childhood? Can the state return her childhood now? What about India’s commitment in 1992 to the United Nations on ensuring the rights of children? We realise that the words like child welfare, juvenile justice, child development etc are just jargons for officials and politicians and they have nothing to do with practical life. The department of Education or Women and Child Development was never bothered about her imprisonment for such a long time. NGOs too did not appear either!

Now the question of long delay of her freedom within the prison walls should haunt our conscience. Is not our government liable to pay her a compensation for her illegal detention all these years? Haven’t we broken and spoiled her childhood, education, hopes and dreams? How are we going to compensate them? How long she and her daughter have to wait for Anburaj to join them?

(Baburaj is a lawyer and former member of Juvenile Justice Board)

Is it a secular government?

EzÀÄ ¸ÉPÀÄå®gï ¸ÀPÁðgÀªÉÃ?

¦. ¦. ¨Á§ÄgÁeï

ªÉÄîä£ÉAiÀÄ ZÀÄ£Á£ÀuÉAiÀÄ°è J®è ¥ÀPÀëUÀ½VAvÀ ºÉZÀÄÑ ¹ÃlÄUÀ¼ÀÄ PÁAUÉæ¹UÉ §A¢gÀĪÀÅzÀÄ EA¢£À ¥Àj¹ÜwAiÀÄ°è zsÀ£ÁvÀäPÀ CA±ÀªÁzÀgÀÆ gÁdåzÉƼÀUÉ ¤±Àå§ÝªÁV £ÀqÉAiÀÄÄwÛgÀĪÀ PÉÆêÀÄĪÁ¢ÃPÀgÀtzÀ PÀÄjvÀÄ DvÀAPÀ¥ÀqÀ¨ÉÃPÁzÀ vÀÄvÀÄð ¸ÀAzÀ¨sÀð EzÁVzÉ. DqÀ½vÀªÀÅ ªÉÄïÉÆßÃlPÉÌ PÁAUÀæ¹£ÀzÁÝzÀgÀÆ £ÀªÀÄä gÁdåzÀ°è £ÀqÉAiÀÄĪÀÅzɯÁè ¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀzÀ CeÉAqÁªÉÃ. ©eɦ ¸ÉÃjzÀAvÉ ¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀzÀ WÀlPÀUÀ¼É®èªÀÇ vÀªÀÄä CeÉAqÁ eÁj ªÀiÁqÀ®Ä ¸ÀPÁðj AiÀÄAvÀæUÀ¼À£ÀÄß §¼À¸ÀÄwÛgÀĪÀÅzÀÄ J®èjUÀÆ w½¢zÉ. AiÀiÁgÀÆ CªÀgÀ£ÀÄß vÀqÉAiÀÄ®Ä ¸ÁzsÀå«®è J£ÀÄߪÀ ¹Üw DUÀ¯Éà vÀ®Ä¦zÉ. ¥ÀjªÁgÀzÀ «gÀÄzÀÞ ¹zÀÝgÁªÀÄAiÀÄå ¸ÀPÁðgÀ ©ÃUÀÄwÛzÀÝgÀÆ ¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀªÀ£ÀÄß ¸ÀtÚ ¥ÀæªÀiÁtzÀ¯ÁèzÀgÀÆ ¤AiÀÄAwæ¸À¯ÁUÀzÀAvÀºÀ ¹Üw gÁdåzÀ°è EzÉ. EzÀPÉÌ GvÀÛªÀÄ GzÁºÀgÀuÉ ªÀÄAUÀ¼ÀÆgÀÄ ªÀÄvÀÄÛ zÀQët PÀ£ÀßqÀ f¯Éè. ¸ÀAWÀ ¥ÀjªÁgÀzÀ ¥ÀæAiÉÆÃUÀ±Á¯É JAzÉà F HgÀÄ ºÉ¸ÀgÀĪÁ¹. PÀ£ÁðlPÀzÀ ¸ÉPÀå®gï ªÀÄÄRåªÀÄAwæUÉ EzÀgÀ §UÉÎ DvÀAPÀ E®èªÉÃ? µÁgÀÄSï SÁ£ï £Àn¹zÀ ‘¢¯ïªÁ¯É’ ¹¤ªÀiÁªÀ£ÀÄß ¥ÀæzÀ±Àð£ÀªÁUÀzÀAvÉ AiÀıÀ¹éAiÀiÁV vÀqÉzÀzÀÄÝ C°èAiÉÄÃ. CzÀ£ÀÄß ¥Àæ²ß¹zÀ ¸ÁªÀiÁfPÀ ºÉÆÃgÁlUÁwð «zÁå ¢£ÀPÀgÀ£ÀÄß CªÀgÀÄ »ÃAiÀiÁ½¹ ¥Áæt¨ÉzÀjPÉAiÉÆrØzÁÝgÉ.

EzÀ®èzÉ, ¸Ëvï PÀ£ÁðlPÀ ¸À¯Á¦ü ªÀÄƪïªÉÄAmï ¸ÀAWÀl£É d.2gÀAzÀÄ ªÀÄAUÀ¼ÀÆj£À°è DAiÉÆÃf¹zÀ qÁ.gÀhiÁQgï CªÀgÀ ¸ÁªÀðd¤PÀ ¨sÁµÀt ªÀÄvÀÄÛ CªÀgÀ ªÀÄAUÀ¼ÀÆgÀÄ ¥ÀæªÉñÀPÉÌ £ÀUÀgÀ ¥Éưøï DAiÀÄÄPÀÛgÀ ªÀÄÆ®PÀ ¤§ðAzsÀ ºÉÃgÀĪÀÅzÀgÀ°è ¥ÀjªÁgÀzÀªÀgÀÄ AiÀıÀ¹éAiÀiÁVzÁÝgÉ. qÁ.gÀhiÁQgï CªÀgÀÄ ¨sÁUÀªÀ»¸ÀĪÀ PÁAiÀÄðPÀæªÀÄzÀ°è C£ÀåzsÀ«ÄÃðAiÀÄ ¨sÁªÀ£ÉUÀ¼À£ÀÄß PÉgÀ½¸ÀĪÀ zÀÄgÀÄzÉÝñÀ«zÉ JA§ »AzÀÆ d£ÀeÁUÀÈw ¸À«ÄwAiÀÄ zÀÆj£À ªÉÄÃ¯É DAiÀÄÄPÀÛgÀÄ ¤µÉÃzsÀ ºÉÃjzÁÝgÉ. ¸ÉPÀÄå®gï aAvÀ£É EgÀĪÀAvÀºÀ ¸ÀPÁðgÀ D¼ÀĪÀ gÁdåzÀ°è »ÃUÉ HºÉAiÀÄ ªÉÄÃ¯É zÀÆgÀÄ PÉÆlÖ PÀÆqÀ¯Éà qÁ.gÀhiÁQÃgï CªÀgÀ ªÀÄAUÀ¼ÀÆgÀÄ ¥ÀæªÉñÀ ¤µÉâü¸À§ºÀÄzÉÃ?

zÀQët PÀ£ÀßqÀ f¯ÉèAiÀÄ°è »AzÀÆ ªÀÄvÀÄÛ ªÀÄĹèA zsÀªÀÄðPÉÌ ¸ÉÃjzÀ AiÀÄĪÀPÀ AiÀÄĪÀwAiÀÄgÀÄ ¥ÀgÀ¸ÀàgÀ ªÀiÁvÀ£ÁqÀĪÀAw®è. MnÖUÉ ¥ÀæAiÀiÁt ªÀiÁqÀĪÀAw®è. CAvÀºÀ ¥ÉæëÄUÀ¼À£ÀÄß »rzÀÄ PÀnÖºÁQ avÀæ»A¸É ¤ÃrgÀĪÀ JµÉÆÖà ¥ÀæPÀgÀtUÀ¼ÀÄ ªÀgÀ¢AiÀiÁVªÉ. PÁ¯ÉÃdÄ PÁåA¥À¸ÀÄUÀ¼À°è £ÉÊwPÀ PÀtÄÚUÀ¼ÀÄ eÁUÀævɬÄAzÀ J®ègÀ ªÉÄÃ¯É ¤UÁ EnÖgÀĪÀ ¥Àj¹Üw vÀÄvÀÄð¥Àj¹ÜwVAvÀ «ÄV¯ÁzÀzÀÄÝ. E°è ¦æÃw¸ÀĪÀÅzÉà ¸ÉPÀÄå®gï ªÀÄ£À¸ÀÄìUÀ¼À PÁæAwPÁgÀPÀ ºÉeÉÓ. CzÉà ºÉÆÃgÁl. £ÉÊwPÀ ¥ÉưøïVjAiÀÄ HgÁV ªÀÄAUÀ¼ÀÆgÀÄ ªÀiÁ¥ÀðlÄÖ ªÀµÀðUÀ¼Éà DVªÉ. EzÀ£ÀÄß ¸Àj¥Àr¸À®Ä PÉ®ªÀÅ eÁvÀåwÃvÀ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ¼ÀÄ C®è°è PÉ®¸À ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝgÀÆ CªÀjUÀÆ ¥Áæt¨sÀAiÀÄ ¸ÉÃjzÀAvÉ zÉÆqÀØ ¸ÀªÁ®ÄUÀ½ªÉ. EzÀ£ÀÄß UÀA©üÃgÀªÁV ¥ÀjUÀt¸À®Ä £ÀªÀÄä ¸ÉPÀÄå®gï ªÀÄÄRåªÀÄAwæUÀ½UÉ KPÉ ¸ÁzsÀåªÁUÀÄwÛ®è?

EzÀ®èzÉ, aPÀ̪ÀÄUÀ¼ÀÆj£À ¨Á¨Á§ÄqÀ£ïVjAiÀÄ°è PÉÆêÀÄĸÀAWÀµÀð E£ÀÆß ªÀÄÄAzÀĪÀgÉ¢zÉ. »AzÀÆ-ªÀÄĹèA ¸ÁªÀÄgÀ¸ÀåzÀ ¸ÀAPÉÃvÀªÁVzÀÝ F vÁtªÀ£ÀÄß FUÀ ªÀiÁzsÀåªÀÄUÀ¼ÀÄ PÀÆqÁ zÀvÀÛ¦ÃoÀªÉAzÉà PÀgÉAiÀÄĪÀ ªÀÄlÖPÉÌ ¥Àæ¨sÁªÀ ©ÃgÀ®Ä ¥ÀjªÁgÀzÀªÀjAzÀ ¸ÁzsÀåªÁVzÉ.  aPÀ̪ÀÄUÀ¼ÀÆgÀÄ PÀÆqÁ ¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀzÀ ¥ÀæAiÉÆÃUÁ®AiÀÄ JAzÉà ºÉ¸ÀgÀĪÁ¹AiÀiÁVvÀÄÛ. PÉÆêÀÄÄ ¸ÀAWÀµÀð £ÀqÉzÀgÉ »AzÀÆUÀ¼À£ÀÄß MlÄÖUÀÆr¹ ªÀÄvÀUÀ¼À£ÀÄß UÀnÖ¸À§ºÀÄzÉA§ gÀtvÀAvÀæªÀ£ÀÄß ¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀ gÁ¶ÖçÃAiÀĪÀÄlÖzÀ¯Éèà ªÀiÁqÀÄvÁÛ §A¢zÉ. ¸ÀAWÀµÀðzÀ »£É߯ÉAiÀÄ°è ¨sÁªÀ£ÉUÀ¼ÀÄ PÉ®¸À ªÀiÁqÀĪÀÅzÉà ºÉÆgÀvÀÄ «ªÉÃPÀ PÉ®¸ÀªÀiÁqÀĪÀÅ¢®è. ¨sÁªÀ£ÉUÀ½AzÀ PÀÆrzÀ ªÀÄvÀUÀ¼À£ÀÄß UÀ½¸ÀĪÀÅzÉà ¥ÀjªÁgÁ¢UÀ¼À UÀÄj.

§¼ÁîjAiÀÄ ºÉƸÀ¥ÉÃmÉ ªÀÄvÀÄÛ ªÉÄʸÀÆj£À ºÀÄt¸ÀÆgÀÄ FUÀ ¸ÀÄ¢ÞAiÀÄ°ègÀĪÀ PÉÆêÀÄĸÀAWÀµÀðzÀ ºÉƸÀ PÉÃAzÀæUÀ¼ÀÄ. F »AzÉ C£ÉÃPÀ PÀqÉ PÉÆêÀÄÄUÀ®¨ÉUÀ¼ÀÄ £ÀqÉ¢ªÉ. PÀ£ÁðlPÀzÀ°è J°è ¨ÉÃPÁzÀgÀÆ AiÀiÁªÀÅzÉà WÀ½UÉAiÀÄ°è PÉÆêÀÄÄUÀ®¨É WÀn¸À§ºÀÄzÀÄ. EzÀÄ §Æ¢ ªÀÄÄaÑzÀ PÉAqÀ EzÀÝAvÉ. F ¸ÀÆPÀëöä «ZÁgÀªÀ£ÀÄß CxÀðªÀiÁrPÉƼÀÄîªÀ «ªÉÃPÀ eÁvÀåwÃwjUÉ EgÀ¨ÉÃPÁVzÉ. ¥ÉnÖUÉAiÀÄ°è ©zÀÝ ªÀÄvÀUÀ¼À£ÀÄß ªÀiÁvÀæ £ÉÆÃr F «zÀåªÀiÁ£À C¼ÉAiÀįÁUÀzÀÄ. DzÀgÉ, ¸ÉPÀÄå®gï aAvÀPÀgÁzÀ ªÀÄÄRåªÀÄAwæUÀ¼ÀÄ EzÀ£ÉßÃPÉ UÀªÀĤ¸ÀÄwÛ®è CxÀªÁ UÀA©üÃgÀªÁV ¥ÀjUÀt¸ÀÄwÛ®è J£ÀÄߪÀÅzÀÄ PÁqÀĪÀ ¥Àæ±ÉßAiÀiÁVzÉ.

F ¸ÀPÁðgÀzÀ CªÀ¢üAiÀÄ®Æè ¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀzÀ ¥ÀĸÀÛPÀUÀ¼ÀÄ zÉÆqÀØ ¥ÀæªÀiÁtzÀ°è ¸ÀPÁðj UÀæAxÁ®AiÀÄUÀ½UÉ ¸ÀgÀ§gÁeÁVgÀĪÀÅzÀÄ E£ÉÆßAzÀÄ ¤zÀ±Àð£À. F «ZÁgÀ vÀ£Àß UÀªÀÄ£ÀPÉÌ §gÀ¯Éà E®èè JAzÀÄ ¥ÀwæPÉAiÉÆAzÀPÉÌ ªÀÄÄRåªÀÄAwæUÀ¼Éà ºÉýzÀgÀÄ. »AzÀÆ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ¼À ®PÀëUÀlÖ¯Éà gÀÆ¥Á¬Ä ªÀiË®åzÀ ¥ÀĸÀÛPÀUÀ¼ÀÄ ¸ÉPÀÄå®gï ¸ÀPÁðgÀzÀ D½éPÉ PÁ®zÀ°è gÁdåzÀ UÀæAxÁ®AiÀÄUÀ¼ÀÄ ¸ÉÃjªÉ! »ÃUÉ ¸ÀªÀiÁd ªÀÄvÀÄÛ ¸ÀPÁðgÀzÀ ¥ÀæwAiÉÆAzÀÄ CAUÀªÀ£ÀÆß PÉÆêÀÄĪÁ¢ÃPÀj¸ÀĪÀ ¥ÀæAiÀÄvÀßUÀ¼ÀÄ ¤gÀAvÀgÀªÁV ¸ÁUÀÄvÀÛ¯Éà EªÉ. CzÀgÀ §»gï¸ÀÄágÀtUÀ¼ÀÄ C®è°è ¸ÉÆáÃlUÉÆAqÁUÀ ªÀiÁvÀæ J®ègÀÆ JZÉÑvÀÄÛUÉƼÀÄîvÁÛgÉ. PÉÆêÀÄĪÁzÀzÀ ©ÃdUÀ¼ÀÄ ©vÀÄÛªÀÅzÀgÀ°è ¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀ ¤gÀAvÀgÀªÁV vÉÆqÀVgÀĪÀÅzÀ£ÀÄß UÀA©üÃgÀªÁV ¥ÀjUÀt¸ÀzÀ ¸ÉPÀÄå®gï ¸ÀPÁðgÀ¢AzÀ K£ÀÄ ¥ÀæAiÉÆÃd£À? ±ÁAw PÀzÀrzÀ ªÉÄÃ¯É ±ÁAw¸ÀAzsÁ£À ªÀiÁqÀĪÀÅzÀgÀ°è K£ÀxÀð? PÉÆêÀÄĪÁ¢ÃPÀgÀtzÀ ¥ÀæwAiÉÆAzÀÄ ºÉeÉÓAiÀÄ£ÀÆß ¸ÀÆPÀëöäªÁV UÀªÀÄĤ¸ÀÄvÁÛ CªÀÅUÀ¼À£ÀÄß C®è¯Éèà ¥Àæ²ß¹ j¥ÉÃj ªÀiÁqÀ¨ÉÃPÁzÀ eÁvÀåwÃvÀªÁ¢AiÀÄÄ PÉÆêÀÄĸÀAWÀµÀð WÀn¸ÀĪÀªÀgÉUÀÆ PÁAiÀÄĪÀÅzÀÄ ¨ÉÃdªÁ¨ÁÝjvÀ£ÀzÀ ¥ÀgÀªÀiÁªÀ¢ü. ¥ÀAiÀiÁðAiÀÄ £ÉƨÉÃ¯ï ¥ÀÄgÀ¸ÀÌøvÀ ªÀÄvÀÄÛ PÉÆêÀÄÄ ¸ÁªÀÄgÀ¸ÀåPÉÌ vÀ£Àß fêÀ£ÀzÀÄzÀÝPÀÆÌ zÀÄrzÀ qÁ.C¸ÀÎgï C° EAf¤AiÀÄgï MªÉÄä ºÉýzÀgÀÄ: ‘¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀ 365 ¢£ÀªÀÇ vÀªÀÄä PÉ®¸À ªÀiÁqÀÄwÛzÉ. DzÀgÉ, £ÁªÀÅ ªÁ¶ðPÁZÀgÀuÉUÀ¼À°è ªÀiÁvÀæ ¹Ã«ÄvÀªÁVzÉÝêÉ.’

FvÀ£ÀäzsÉå, »AzÀÆ GUÀæªÁ¢ JAzÉà ºÉ¸ÀgÀĪÁ¹AiÀiÁzÀ ¥ÀæªÉÆÃzï ªÀÄÄvÁ°Pï CªÀgÀ «gÀÄzÀÞ zÁR¯ÁVgÀĪÀ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ 15 C¥ÀgÁzsÀ ¥ÀæPÀgÀtUÀ¼À£ÀÄß  ¹zÀÞgÁªÀÄAiÀÄå£ÀªÀgÀ ¸ÉPÀÄå®gï ¸ÀPÁðgÀ »A¥ÀqÉAiÀÄÄvÀÛzÉ JA§ ¹»¸ÀÄ¢Þ w½zÀÄ »AzÀÆ ªÀĺÁ¸À¨sÁzÀ £ÉÃvÁgÀgÉƧâgÀÄ ¸ÀAvÀ¸À ªÀåPÀÛ¥Àr¹zÀÄÝ ªÀgÀ¢AiÀiÁVzÉ. ¸ÀAWÀ¥ÀjªÁgÀPÉÌ AiÀiÁªÀ ¸ÀPÁðgÀ«zÀÝgÉãÀÄ! CªÀgÀ PÉ®¸ÀUÀ¼ÀÄ AiÀiÁªÀÅzÉà CqÉvÀqɬĮèzÉ ªÀÄÄAzÀĪÀgÉAiÀÄÄvÀÛ¯Éà EgÀÄvÀÛªÉ. KPÉAzÀgÉ ¸ÀPÁðj AiÀÄAvÀæ GgÀļÀÄwÛgÀĪÀÅzÀÄ CªÀgÀ C©üªÀiÁ¤UÀ½AzÀ¯Éà JA§ÄzÀÄ PÀlĪÁ¸ÀÛªÀ.

 I had sent this article to Kannada Prabha and Andolana daily newspapers, but never got published. Babu